Kraje UE rozważają utworzenie „ośrodków powrotowych” dla migrantów w Rwandzie i Uzbekistanie – OSKZG Przejdź do treści
24 czerwca 2026 Prześlij wiadomość
Menu

Świat

Kraje UE rozważają utworzenie „ośrodków powrotowych” dla migrantów w Rwandzie i Uzbekistanie

Kilka krajów Unii Europejskiej rozważa utworzenie poza jej granicami ośrodków dla migrantów, którym odmówiono azylu. Potencjalne lokalizacje to Rwanda i Uzbekistan.

Kraje UE rozważają utworzenie „ośrodków powrotowych” dla migrantów w Rwandzie i Uzbekistanie
Imagen destacada del articulo fuente
Mapa przedstawiająca Unię Europejską, Rwandę i Uzbekistan, symbolizująca plany utworzenia ośrodków powrotowych dla migrantów.
Imagen destacada del articulo fuente

Grupa państw członkowskich Unii Europejskiej rozważa utworzenie poza granicami Wspólnoty „ośrodków powrotowych” dla migrantów, którym odmówiono prawa pobytu. Według informacji Politico, potencjalne lokalizacje to Rwanda i Uzbekistan. Plany te stanowią nową próbę outsourcingu kontroli migracyjnej, po latach niepowodzeń prawnych i kontrowersji politycznych związanych z podobnymi inicjatywami.

Decyzja ta następuje po przyjęciu nowego prawa UE, które pozwala stolicom państw członkowskich na tworzenie takich ośrodków w krajach spoza Unii, pod warunkiem, że kraje te przestrzegają praw człowieka i prawa międzynarodowego. Ponad połowa z 27 państw członkowskich UE wezwała w czerwcu do szybkich działań w celu utworzenia tych centrów.

Geneza i Wczesne Plany

Inicjatywę tę wspierają m.in. Dania, Austria, Grecja, Niemcy i Holandia. Premier Grecji Kyriakos Mitsotakis, jeszcze przed zatwierdzeniem ustawy, wyraził nadzieję na zawarcie pierwszych umów w 2026 roku, aby ośrodki mogły być operacyjne od 2027 roku. Na chwilę obecną nie podjęto jeszcze ostatecznych decyzji co do krajów, które miałyby gościć te ośrodki, a proces polityczny i dyplomatyczny wciąż trwa.

Dotychczasowe próby przeniesienia zarządzania migracjami poza granice kontynentu spotykały się z licznymi wyzwaniami. Brytyjskie plany dotyczące Rwandy zostały porzucone po latach batalii prawnych i politycznych, a włoskie centra dla migrantów w Albanii były wielokrotnie kwestionowane w sądach. Zwolennicy nowych przepisów UE wierzą, że mogą one odnieść sukces tam, gdzie wcześniejsze wysiłki zawiodły, oferując jasne ramy prawne dla obiektów offshore.

Rola Komisji Europejskiej i Inwestycje

Chociaż rządy państw członkowskich rozważają Rwandę i Uzbekistan, ostateczne decyzje dotyczące umów będą należały do poszczególnych rządów. Komisja Europejska, która nie brała udziału w rozmowach dotyczących wyboru krajów, a także inne stolice UE, muszą zostać poinformowane przed uruchomieniem ośrodków.

UE zainwestowała setki milionów euro w Rwandę w ramach programu Global Gateway, ogłaszając inwestycję w wysokości 900 milionów euro w 2023 roku. Uzbekistan również otrzymał 119 milionów euro w formie dotacji. Dodatkowo, za zamkniętymi drzwiami dyskutuje się o Ugandzie jako kolejnym potencjalnym partnerze. Państwa geograficznie bliskie UE, takie jak Egipt i Libia, zostały wykluczone ze względu na obawy dotyczące ryzyka przemytu ludzi.

Obawy o Prawa Człowieka i Krytyka

Minister ds. Migracji Cypru, Nicholas Ioannides, podkreślił, że ochrona praw człowieka będzie „kryterium oceny” umów, a UE chce, aby organizacje międzynarodowe, takie jak Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) i Agencja ONZ ds. Uchodźców (UNHCR), pomagały w zapewnieniu przestrzegania tych zasad.

Jednak plany te spotykają się z krytyką. Jean-Nicolas Beuze, przedstawiciel UNHCR w Brukseli, stwierdził, że UE ulega „populistycznej retoryce” i „alternatywnym faktom” na temat migrantów. Ostrzegł, że uchodźcy ryzykują wysłanie do kraju, gdzie mogą „doznać nieodwracalnej krzywdy”. Niektóre kraje, w tym Francja i Hiszpania, również wyraziły sprzeciw. Prezydent Francji Emmanuel Macron powiedział, że „nie widział nigdy centrum powrotowego w kraju trzecim, które faktycznie działa” i wyraził wątpliwość, czy „o to chodzi w naszej Europie”.

Posłanka do Parlamentu Europejskiego, Mélissa Camara z partii Zielonych, argumentowała, że tworzenie takich ośrodków poza granicami UE „łamie podstawowe wartości UE, jakimi są godność i przestrzeganie praw podstawowych”. Wyraziła obawy, że w Uzbekistanie czy Rwandzie nie będzie gwarancji przestrzegania praw człowieka.

Różnice w Nowych Przepisach

W ramach nowych przepisów UE, ośrodki powrotowe miałyby przyjmować osoby, które wyczerpały już wszystkie prawne możliwości pozostania w Unii i oczekują na deportację. Różni się to od wcześniejszych planów migracyjnych w Wielkiej Brytanii, Danii i we Włoszech, które koncentrowały się na osobach ubiegających się o azyl lub nowo przybyłych migrantach. Te wcześniejsze wysiłki miały trudności z realizacją: włoskie centra w Albanii utknęły w sporach sądowych, duńskie plany dotyczące Rwandy zostały wstrzymane, a brytyjski program w Rwandzie został porzucony po latach wyzwań prawnych.

Nowe ramy prawne mają na celu uniknięcie tych problemów, oferując, zdaniem zwolenników, większą przejrzystość i zgodność z prawem.

Najważniejsze fakty

Aspekt Opis
Cel Utworzenie poza granicami UE ośrodków dla migrantów, którym odmówiono azylu.
Potencjalne lokalizacje Rwanda, Uzbekistan, Uganda (wstępnie rozważana).
Kraje wspierające Dania, Austria, Grecja, Niemcy, Holandia.
Krytyka Obawy o prawa człowieka, skuteczność i zgodność z wartościami UE (UNHCR, Francja, Hiszpania, Zieloni w PE).

Źródło: Politico Europe https://www.politico.eu/article/eu-countries-eye-setting-up-migrant-return-hubs-in-rwanda-and-uzbekistan/

Źródła i weryfikacja

Materiał przygotowano jako praktyczną notatkę redakcyjną. Przed decyzjami prawnymi, finansowymi lub urzędowymi sprawdzaj dane w źródle pierwotnym.

  • Oficjalne źródła i weryfikacja redakcyjna
J

Autor

Julia Wójcik

Reporterka polityczna OSKZG.pl. Pisze o instytucjach, samorządach i decyzjach publicznych.